***[Niebo i umysł dzieli dystans...] Emily Dickinson

Niebo i umysł dzieli dystans

Tak wielki, że gdyby znikł umysł

Nie dojrzałby, gdzie niebo, nawet

Architekt - Znawca Ruin.

Bezmierne, jak pojętność nasza.

Jasne, jak nasze pojęcie.

Kto dostatecznie silnie pragnie,

Znajdzie je tutaj - wszędzie.

Emily Dickinson

tłum. Stanisław Barańczak

***[Czy moja barka poszła na dno...] Emily Dickinson

Czy moja barka poszła na dno -

Czy na sztorm natrafiła nagle-

Czy na zaklęte wyspy

Zawiodły ją posłuszne żagle?

Jakie mistyczne cumy

Zatrzymały ją - Nad zatoką

Krąży wysłany na zwiady

Posłaniec wzroku.

Emily Dickinson

ilustracja: "Nec mergitur" Ferdynand Ruszczyc

***[Tym, co mkną, lecą, płyną...] Emily Dickinson

Tym, co mkną, lecą i płyną -

Ptakom - Trzmielowi - Godzinom -

Elegia na nic, gdy giną.

To, co jest, trwa i zostaje -

Żal - Góry - Wieczności Dale-

Mnie na nic się nie przydaje.

Świat to się zerwie, to spocznie.

Z zagadką niebios - cóż pocznę?

Jakże ten Sfinks milczy mrocznie!

Emily Dickinson

tłum. Stanisław Barańczak

ilustracja: ze strony
http://www.egipt-online.eu/

"Tęsknota jest jak ziarenko" Emily Dickinson

Tęsknota jest jak ziarenko

W nierównych zapasach z glebą,

Wierzące, że jego orędzie

Czyjeś oczy wreszcie dostrzegą.

Okoliczności - pora - klimat -

Ziarenku nie są wiadome -

Jakąż musi osiągnąć niezłomność,

Zanim słońce weźmie je w dłonie!

Emily Dickinson

***[Poczułam- umysł się rozczepił...] Emily Dickinson

Poczułam - umysł się rozczepił -

Mózg na dwie części się rozpruł -

Chciałam je zszyć - nie pasowały

Do siebie w żaden sposób.

Związać następną myśl z poprzednią

Usiłowałam - lecz związek

następstw bezgłośnie się rozmotał

Jak kłębki - na podłodze.

Emily Dickinson

tłum. Stanisław Barańczak

ilustracja: Tomasz Sętowski "Labirynt wyobraźni"
http://www.setowski.art.pl/content.php?ContentId=10

***["Miłość jest wszystkim..."] Emily Dickinson

Miłość jest wszystkim, co istnieje?

To wszystko, co o niej wiemy;

Wystarczy? Ciężar wozu musi

Stosowny być do kolein.

Emily Dickinson

tłum. Stanisław Barańczak

ilustracja: Arkady Ostritski

***[Wody nas uczy pragnienie...] Emily Dickinson

Wody nas uczy pragnienie,

Lądu - morskie przestrzenie,

Uniesień - bólu wiek,

Pokoju - opowieść o bitwach,

Miłości - nadgrobna modlitwa -

A ptaków - śnieg.

Emily Dickinson

ilustracja:
http://dojrzewamy.pl/pyt/245300/kiedy-bedzie-padac-snieg--ktos-zna-prognozy

"Jedną istotę wybrałam..." Emily Dickinson

Jedną istotę wybrałam

Z wielu stworzonych szeregów -

Gdy ze zmysłów oczyści się duch -

I nie będzie już żadnych wybiegów -

Gdy to co jest - i co było -

Stanie oddzielne - i istotne -

A krótki dramat ciała

Przemknie jak piachy lotne -

Gdy kształty ukażą królewską twarz -

I z mgieł się je ociosa -

Spójrz, jaki atom z ludzkiej gliny

Ponad inne - przeniosłam!

Emily Dickinson

ilustracja: Vladimir Kush "Wardrobe
http://www.zuzafun.com/surreal-paintings-of-vladimir-kush

***[Nie trzeba być komnatą...] Emily Dickinson

Nie trzeba być komnatą - aby w nas straszyło -

Lub nawiedzonym domem -

Nie ma wnętrz straszniejszych niż mózgu

Korytarze kryjome -

Ileż bezpieczniej - o północy

Ujrzeć upiora przed sobą -

Niż spojrzeć w twarz własnym - wewnętrznym -

Pustkom i chłodom.

Prościej gnać przez widmowe opactwo,

Gdy hurgot głazów nas goni -

Niż stanąć z sobą do walki -

Bez broni -

Własne Ja - gdy się zaczai

Za samym sobą -

Przerazi bardziej niż morderca

W pokoju obok.

Ciało - wyciąga rewolwer -

Drzwi ryglują trzęsące się ręce -

Przeoczając potężniejsze widmo -

Lub nawet więcej -

Emily Dickinson

Tłum. Stanisław Barańczak

ilustracja ze strony:
http://radioman.wordpress.com/2007/10/03/071003/

***[Brodzić w nieszczęściu ...] Emily Dickinson

Brodzić w nieszczęściu - umiem -

Przez każdy jego strumień

Albo bagno przechodzę -

Ale prztyczek radości -

I już na równej drodze

Potykam się - pijana -

Na uciechę kamykom -

Nie śmiejcie się - tak działa

Na mnie ten nowy likwor!

Moc - jest to ból - jedynie

Balastem dyscypliny

Trzymany na mieliźnie

Dać balsam - Gigantowi -

Opadnie z sił, jak człowiek -

Zwalić nań Himalaje -

Podźwignie!

Emily Dickinson

Tłum. Stanisław Barańczak

ilustracja ze strony:  http://freeyourmind.salon24.pl/139800,dola-atlasa

"Niebo- to, czego nie dosięgam..." Emily Dickinson

239


"Niebo" - to, czego nie dosięgam!
Już jabłko na jabłoni -
Gdy gałąź dłuższa niż nadzieja -
Jest "Niebem" - dla mej dłoni!

Nieśpieszny obłok - ze swą barwą -
Cudze pola - rozstaje -
Łąka za wzgórzem - dom za łąką -
Już to - jest dla mnie rajem!

W złudne purpury popołudni
Łatwowiernie przebrani -
Wabimy tęsknie - tego magika -
Co - wczoraj - wzgardził nami!



Emily Dickinson

***[Jest samotność przestrzeni...] Emily Dickinson

Jest samotność przestrzeni,

Samotność oceanu,

Samotność śmierci - lecz wszystkie

Igrzyska są w porównaniu

Z tym innym odosobnieniem,

Polarnym tchnieniem głuszy:

Skończoną nieskończonością

Zamkniętej w sobie duszy.

Emily Dickinson

Tłum.: Artur Międzyrzecki

***[Gdybyś miał przyjść jesienią...] Emily Dickinson

Gdybyś miał przyjść Jesienią, lato

Przegnałabym jednym ruchem

Ręki - z uśmieszkiem pogardliwym,

Jak gospodyni - muchę -

Gdybym za rok cię ujrzeć miała,

Zwijałabym miesiące

W kłębki - osobno po szufladach

W obawie - że coś poplączę -

Gdyby stulecia nas dzieliły,

Liczyłabym na palcach

Mijanie lat - do zmartwiałości

Obu rąk - obumarcia -

Gdyby na pewno po tym życiu

Przyjść miało nowe - z tobą -

Cisnęłabym precz życie - skórę,

Pod którą wieczność - owoc -

Lecz dziś, niepewna, ile potrwa

Ten czas pomiędzy - przegroda -

Daję się zwodzić życiu - pszczole,

Co nie ujawnia żądła.

Emily Dickinson

***[NADZIEJA jest tym upierzonym...] Emily Dickinson

"Nadzieja" jest tym upierzonym
Stworzeniem na gałązce
Duszy - co śpiewa melodie
Bez słów i nie milknące -

W świście wichru - brzmi uszom najsłodziej -
I srogich by trzeba nawałnic -
Aby spłoszyć maleńkiego ptaka,
Co tak wielu zdołał ogrzać i nakarmić -

Śpiewał mi już na morzach obcości -
W krainach chłodu -
Nie żądając w zamian okruszka -
Choć konał z głodu



Emily Dickinson