***[Czemu wiatr wschodni niesie mróz...] Thomas Dylan

Czemu wiatr wschodni niesie mróz, a południowy

Chłód, tego się nie dowiesz, dopóki nie wyschnie

Studnia wiatrów i póki zachód nie przestanie

Tonąć w wichrach, niosących łupinę i owoc

Po tysiąckroć opadły;

Czemu jedwab jest miękki, czemu kamień rani,

Dziecko wciąż musi pytać, a gdy spyta, czemu

Nocny deszcz i krew w piersi krążąca na równi

Gaszą jego pragnienie - odpowie mu czerń.

Kiedy Mróz nadejdzie? zapytują dzieci.

Czyż mają w piąstkach zacisnąć kometę?

Dopiero wtedy, gdy ich proch przesypie

Dziecięce oczy długim i ostatnim snem

A w mroku widma dziecinne się stłoczą,

Dachy rozebrzmią echem białej odpowiedzi.

I wszystko jest wiadome: gwiazdy doradzają

Zaspokojonym podróże z wichrami,

Choć czego żąda gwiazda, krążąca bez przerwy

Wokół wież nieba, słyszeć można tylko

Przez krótki moment, nim się nie oddali.

Słucham zaspokojony: "Bądź zaspokojony"

Dźwięczy jak ręczny dzwonek w korytarzach,

I "Nie znaj odpowiedzi", i już nie wiem,

Co odpowiedzieć dzieciom, które płaczą

Nad odpowiedzią echa i mroźnym przybyszem

I widmową kometą znad wzniesionych rąk.

Thomas Dylan

ilustracja: ze zbiorów Basi:*

"Nie wchodź łagodnie do tej dobrej nocy." Thomas Dylan

Nie wchodź łagodnie do tej dobrej nocy,

Starość u kresu dnia niech płonie, krwawi;

Buntuj się, buntuj, gdy światło się mroczy.

Mędrcy, choć wiedzą, że ciemność w nich wkroczy -

Bo nie rozszczepią słowami błyskawic -

Nie wchodzą cicho do tej dobrej nocy.

Cnotliwi, płacząc kiedy ich otoczy

Wspomnienie czynów w kruchym wieńcu sławy,

Niech się buntują, gdy światło się mroczy.

Szaleni słońce chwytający w locie,

Wasz śpiew radosny by mu trenem łzawym;

Nie wchodźcie cicho do tej dobrej nocy.

Posępnym, którym śmierć oślepia oczy,

Niech wzrok się w blasku jak meteor pławi;

Niech się buntują, gdy światło się mroczy.

Błogosławieństwem i klątwą niech broczy

Łza twoja, ojcze w niebie niełaskawym.

Nie wchodź łagodnie do tej dobrej nocy.

Buntuj się, buntuj, gdy światło się mroczy.

Thomas Dylan

ilusracja: Krzysztof Sobczak 2006