"Miłość jest jak cień człowieka" Krzysztof Cezary Buszman

Nie miałem w życiu - życia za wiele

Bez trosk co nie znały umiaru

Wierzyłem w miłość prawdziwą, na którą

Przyjaciół wcześniej nabrało się paru.

Z kart samotności stawiam tarota

A tarot to nie byle jaki

Mówi, że gorsze jest od tęsknoty

Kiedy tęsknić nie mamy już za kim.

Miłość jest jak cień człowieka

Uciekasz - to Cię goni

A kiedy ją gonisz, - ucieka

Jak cień, jak cień.

Będę miał w życiu - życia za wiele

Bez trosk, co nie znały umiaru

Bo już mi godzin ich nie wyliczą

Wskazówki - rozpędzonych zegarów.

Przeżyte chwile za naiwność ganią

Gdy nam się zdaje że kogoś znamy

Widzisz, niestety najbardziej nas ranią

Ci których najmocniej kochamy.

Krzysztof Cezary Buszman

ilustracja: PiiterSC „cień”
http://www.digart.pl/praca/1160026

"Najdłuższa podróż do najbliższego człowieka " Krzysztof Cezary Buszman

Jesteśmy sobie przecież dłużni

Szansę ,co w drobnej trwa przysłudze

Byśmy uczyli się odróżnić

Nadzieję od bezradnych złudzeń.

Bo tak w poczuciu wielkiej straty

Jakby nikt szczęścia nie był godzien

Będziemy co dnia tęsknić za tym

Co byśmy mogli mieć na co dzień.

Najpiękniejsza podróż

Jaka może nas czekać

To podróż na przeciw

Drugiego człowieka.

Los nie rozpieści nas przesadnie

I życie ścieżek nie uprości

Bo to nie miłość czasu pragnie

Ale jedynie czas miłości.

Musimy się wciąż bardziej starać

Bo ja przez chwilę nie zwątpiłem

Że nasza zbyt naiwna wiara

To słabość ,która daje siłę.

Krzysztof Cezary Buszman

ilustracja: Vladimir Kush " Klucz miłości"