"Wrażenie" Jean Arthur Rimbaud

W błękitne zmierzchy letnie pójdę miedzą polną

Skroś traw i ziół, muskany przez dojrzałe żyto...

Śniąc, będę czuł pod stopą świeżość ros podolną,

Pozwolę wiatrom kąpać mą głowę odkrytą.

Nie będę tedy mówił ani myślał wcale,

Lecz nieskończona miłość w moje serce spłynie...

I będę szedł jak Cygan - w coraz dalsze dale,

W przyrodzie jak kobietą, szczęsny w tej godzinie.

Jean Arthur Rimbaud

tłum. Bronisława Ostrowska

ilustracja: Lauri Blank
http://blankstudio.com

"Moja bohema" Jean Arthur Rimbaud

Włóczyłem się - z rękoma w podartych kieszeniach,
W bluzie, co już nieziemską prawie była bluzą,
Szedłem pod niebiosami, wierny ci o Muzo!
Oh! la la! co za miłość widziałem w marzeniach !

Szeroką dziurę miały me jedyne portki,
W drodze, pędrak - marzyciel, układałem wiersze,
Na Wielkiej Niedźwiedzicy miałem swą oberżę,
A od mych gwiazd na niebie płynął szelest słodki.

Słuchałem gwiazd w te dobre wieczory wrześniowe,
Siedząc na skraju drogi, i czułem, że głowę,
Jak mocne wino, rosa kroplista mi zrasza.

Lub gdy w krąg fantastycznych cieni rosły tłumy
Jak gdybym lirę trącał, wyciągałem gumy,
Stopę mając przy sercu, z zdartego kamasza.


Jean Arthur Rimbaud
tłumaczenie Zenon Miriam-Przesmycki