„Bez ciebie” Halina Poświatowska

Bez ciebie

jak

bez uśmiechu

niebo pochmurnieje

słońce

wstaje

tak wolno

przeciera oczy

zaspanymi dłońmi

dzień

szeptem modlę się

do uśpionego nieba 

Halina Poświatowska

"Tak lekko ubyć" Halina Poświatowska

tak lekko

ubyć z zapachu

z barwy

po prostu

pod głowę ramię

i zasnąć

wiatr nie obudzi

pszczoła

ciemnymi skrzydłami nie ugłaszcze

ziemi

oddać siebie

tak bardzo

że już niczym nie zostać

i nigdzie

Halina Poświatowska

ilustracja: Maureen Older

***[A zapach ci poślę...] Halina Poświatowska

A zapach ci poślę, zapach tych nocy,

które rozcięte przemijają pomiędzy nami,

jak pomiędzy dwoma brzegami mija rzeka.

Szelest jest wielki, w gałęziach liście płaczą

wydzierając się nawzajem

do dygocących po drugiej stronie wody.

I tylko ptaki skrzydłami trącą fale,

rozśmieją je pianą srebrną,

zabłysną i przebiegną z zielonym liściem w dziobie.

I jest noc nad Popradem patrząca poprzez gęste liście świerków.

I miękka jest trawa - miększa od naszych wyciągniętych rąk,

zawisłych smutnie ponad wiecznie mijającą rzeką.

Halina Poświatowska

"Kleopatry oczy świecące" Halina Poświatowska

Kleopatry oczy świecące

powiedziały mu że jest piękny

a właśnie pełgał

złotym płomykiem - życie

w płomień wsunęła palce

i wargi ciepłe wargi

smakowały się wzajem - ból

śmiechem szorstkim

zdusił ogarek świecy

w zamknięte rzęsy wszeptał mrok

Halina Poświatowska

ilustracja: fot.lewisart.biz

***[Uśmiecham się do ciebie...] Halina Poświatowska

Uśmiecham się do ciebie. Czym jest uśmiech?

Światłem przez gwiazdę przesłanym gwieździe.

Zapachem który trawy wiąże w brzęczącą łąkę.

Łagodny kolor zieleni kolor moich oczu wplątał się

w twoje palce. Trzymasz w ręce rozszeptane ciało łąki.

Trawa cierpkim wąskim kształtem opowiada o moich

oczach patrzących nieskończenie.

Uśmiechasz się do mnie.

Halina Poświatowska

ilustracja: De Manaz

***[czym jest śmierć...] Halina Poświatowska

czym jest śmierć...

odchodzeniem od wiatru

od chłodnego dotyku prześcieradła

od zapachu żółtych ścian

od uważnego spojrzenia

twoich oczu

które badają oddech

gdy delikatnie rodzi się w głębi

płuc

potem przez cienkie arterie szyi

na wargi

obłoczek -

przesłaniający słońce

niebieską mgłą

uleciał

i oczy twoje - powoli

jak zgubiony okręt

opadły na dno

Halina Poświatowska

*** [my nie wierzymy w piekło...] Halina Poświatowska

my nie wierzymy w piekło

w ogień tańczący

same jesteśmy iskrami

w naszych twarzach co noc

przeglądają się zaspane gwiazdy

my z otchłani światów

pachnące siarką i smołą

(perfumy to też alkohol)

tulimy w miękkim uścisku

tych z piekła i tych z nieba

kto nas potępi

jeśli nie same śmiechem szalonym

nie dotykajcie nas ręką

nie wytykajcie palcem

cienie umarłego wieczoru

wśród zaułków

- tańczą latarnie -

nasze bose stopy dzwonią dzwonią

pod księżycem jak srebrny pieniążek

(perfumy to też alkohol)

Halina Poświatowska

ilustracja: Leonid Afremov
http://www.deviantart.com/print/9847564/

***[Ciekawy jest przylądek wszelakiej nadziei...] Halina Poświatowska

ciekawy jest przylądek wszelakiej nadziei

tu namiętności świecą

jak miedziane wazy

czyste

tu się unoszą opary

namiętności

miłość

ubrana w krótki płaszcz

drżący z niecierpliwości

z kolanami pod brodą

w kącie

oczy - latarnie

wysyła w mrok

oczy - płoną

zazdrość

taniec szybkich palców na szybie

śniegu miękkość

grabiona zachłannie

spalanie oddechu -

wykorzystywanie ułamków przestrzeni

wiatr -

obejmujący wszystko

wiążący rozsypane elementy świata

doskonałe istnienie

gdzie czekam

zwinięta w kłębek - na cios

Halina Poświatowska

ilustracja z albumu Gosi:*

„Jestem z upływającej wody” Halina Poświatowska

Jestem z upływającej wody

z liści które drżą

trącane dźwiękiem wiatru

przelatującego pośpiesznie

jestem z wieczoru

który nie chce usnąć

patrzy uparcie

głodnymi oczyma gwiazd

noc - poprzez niebieskie żyły

w każdym włóknie ciała

w końcach palców

pulsuje namiętnym niespełnionym

jestem ochrypłym głosem

milczącym głucho

nade mną dni

o wielkich pustych skrzydłach

mijają...

Halina Poświatowska

ilustracja ze strony
http://thundafunda.com/2/traveling-pictures-tourism/tourism-nature-pictures71.php

***[Poprzez uśmiech...] Halina Poświatowska

poprzez uśmiech

do mnie przyjdziesz

przygryzłszy wargi

gdy już spłoniesz

w zielonym ogniu książek

moje ręce

przytulą cię

okrytego

kurzem dróg których nie przeszedłeś

ciemne tajemnice istnień

wypijesz z moich ust

i na moim ramieniu

wyliczysz

ile jest nieskończoność mnożona przez wieczność

liczydłem znakomitym

będą niepoliczone włosy

piersi - złote połowy

ziemi która jest twoim domem

i ulice wszechświatów

po których idziesz lekko

moje nogi przed tobą

tak będziesz zgarniał wiedzę

nieprzebraną zamkniętą

w rytmie mojej tańczącej krwi

Halina Poświatowska

ilustracja:Autor sevand62
Praca z galerii: Człowiek
http://galeria.interia.pl/praca,w_id,577251,ref,1Ona+i+On

* * *[Pokazują mi słowa...] Halina Poświatowska

pokazują mi słowa
mówią
zapach róży można odnaleźć w słowie

a ja znajduję papier papier i papier
ani zapachu
ani koloru

i wiem
że snop iskier
gdy robotnicy spawają szyny tramwajowe
a my stoimy kołem
dwóch chłopców dziesięcioletnich i ja
snop iskier
znaczy o wiele bardziej
niż słowo światło
i gdy mój znajomy sparaliżowany w fotelu na kółkach
odgryza kawałek chleba który mu podaję
to przechylenie jego głowy
ruch szczęk
ma w sobie więcej życia
niż słowo życie


Halina Poświatowska

***[powlokłam lakierem paznokcie...] Halina Poświatowska

powlokłam lakierem paznokcie

i moje palce błyszczą

panie mój bądź miłościw

moim myślom

obrysowałam ciemną kredką powieki

i niebo gwiaździste odbija się w mym spojrzeniu

panie mój bądź miłościw

memu pragnieniu

przywitałam cię pocałunkiem

najprościej

panie mój bądź miłościw

mojej miłości

Halina Poświatowska

ilustracja: William Whitaker "Teddy"

http://www.klub.senior.pl/sztuka-kulturoznawstwo/t-kobieta-w-sztuce-obrazy-rzezby-wiersze-page15-3972.html

***[nie miały więcej niż...] Halina Poświatowska

                  ***
nie miały więcej niż osiemnaście lat
siostra przyniosła je rano
jeszcze ślepe
mgłą ubrane

w południe
miały już lat trzydzieści
szeroko otwierały złote oczy
rozpostarte liście
z trudem mieściły się w wazonie

przyszedł wieczór
i wyniosłam je do kubła na śmieci
malutkie pomarszczone



Halina Poświatowska





ilustracja: Hans Buchner "Jesienne kwiaty w wazonie"
http://jesienny-pan.icx.pl/Malarstwo%20polskie/imagepages/image12.html

***[z tęsknoty pisze się wiersze...] Halina Poświatowska

z tęsknoty pisze się wiersze
z bolesnej
drążącej śpiewny owoc ciała
patrząc na samotne palce
mogę wysnuć pięć poematów
dotykając moich napiętych ust
szepczę
i słowa - rozkołysane rytmem wielkiej wody
plotą się w wiersze
mokre
bardzo słono biegną poprzez twarz


Halina Poświatowska







ilustracja: "Łzy", autor nieznany, znalezione w sieci

***[mam szczęście!..] Halina Poświatowska

***
mam szczęście!
krzyczą dzieci
chwytając piłkę
z nurtów wody

a ono - na niebie świeci
roześmiane złotem - młode

wyciągnij rękę - zamknij
płonący krążek w pięści
i głośno - głośno krzyknij
- mam szczęście -


Halina Poświatowska

ilustracja:  Salvador Dali "Krajobraz z motylami"
http://panda1.flog.pl/wpis/553941/salvador-dali-krajobraz-z-motylami

***[bądź przy mnie...] Halina Poświatowska

***

bądź przy mnie blisko
bo tylko wtedy
nie jest mi zimno

chłód wieje z przestrzeni

kiedy myślę
jaka ona duża
i jaka ja

to mi trzeba
twoich dwóch ramion zamkniętych
dwóch promieni wszechświata

Halina Poświatowska







Ilustracja: autor nieznany , obraz z http://demonologic.blog.onet.pl/

***[jesteś powietrzem...]

* * *

jesteś powietrzem

które drzewa pieści

rękoma z błękitu

jesteś skrzydłem ptaka

który nie trąca liści

płynie

jesteś zachodnim słońcem

pełnym świtów

bajką ze słów które mówi się

westchnieniem

czym ty jesteś --

dla mnie -- świeżą wodą

wytrysłą na skwarnej pustyni

sosną -- która cień daje

drżącą osiką -- która współczuje

dla zziębniętych -- słońcem

dla konających -- bogiem

ty -- rozbłysły w każdej gwieździe

której na imię miłość

Halina Poświatowska

Pytasz...

pytasz czemu pociąga mnie magia liczb
liczbą wyrazić pragnę nieskończoność
mojej tęsknoty mojej miłości

chcę żeby zastygła w krysztale liczb
żeby dni ślizgały się po niej jak
po diamencie słońce

chcę żeby trwała nieskażona mijaniem...


Halina Poświatowska

***[ten pocałunek...] Halina Poświatowska

* * *
ten pocałunek
pachniał jak rozgryziona łodyga maku
czerwono posypał się z warg
zakwitł
w miękkim wgłębieniu dłoni
kiedy wspięłam się na palce
dzwonił
w dojrzałym polu
lecz wtedy
nie było już mnie
znikłam
w tym złotym pocałunku

HALINA POŚWIATOWSKA