***[Kochałam Ciebie...] Kazimiera Zawistowska

Kochałam ciebie i czasem bojowe

Zbroje ci kładłam- czasem harfę w dłonie-

Czasem twe czoło tuliłam w koronie-

Czasem trefiłam pazia włosy płowe!

Gdzież ty poszedłeś, o mój książę senny?

Na sarkofagu twojego marmurze

Skamieniał anioł cichy i promienny

I w twarz ci rzuca blade grobów róże,

Bo w tym kamiennym aniele żałości

Dawno umarła moja dusza gości.

Kazimiera Zawistowska

ilustracja:
Anioł śmierci-nagrobek-Rossa, autor zdjęcia:Lena 13
http://www.globtroter.pl/zdjecia/87869,litwa,wilno,wilno,aniol,smierci,,,nagrobek,,,rossa.html

"Spadłe liście" Kazimiera Zawistowska

Na srebrne stawu zwierciadło lecą

I świecą złotem, i miedzią świecą,

I lecą trwożne jak błędne duchy,

Jak serc porwanych krwawe okruchy.

Wiatrem rzucone serc krwawych strzępy

Między pobrzeżne szuwarów kępy,

Jakby łzy lecą, jakby krew kwiatów,

Jak pocałunki słane z zaświatów.

Więc lecą... lecą - a gdy na fali

Pierścień się mglistych świateł rozpali,

To się w tej smętnej płonią jasności

Niby korowód cmentarnych gości,

I w mętne stawu zwierciadło lecą,

I świecą złotem, i jak krew świecą...

Kazimiera Zawistowska