"Poeta wspomina zapomniane piękno" William Butler Yeats

Gdy otaczam cię ramieniem, wraz z tobą

Obejmuję całą urodę,

Która dawno ze świata zniknęła:

W cień sadzawek korony i berła

Odrzucone, gdy nie stało armii;

Baśń miłosną, którą śniły czasem

Damy haftujące ją atłasem

Na tkaninie, którą mól się lubi karmić;

Róże, które niegdyś urocze

Damy wpinały w warkocze;

Chłodne lilie, niesione w darze

Przez święte korytarze,

Gdzie w kadzideł dymnym obłoku

Jeden Bóg nie przesłaniał wzroku.

Bo ta biała pierś, senne ręce,

Bardziej z kraju marzeń są i więcej

Kryją snów, inny czas je wydał.

Kiedy pośród pocałunków wzdychasz,

Słyszę białą Piękność, jak z cicha

Do chwil, kiedy wszystko zniknie, wzdycha,

Prócz głębi nad głębie, płomienia w płomieniu,

Prócz tronu nad trony, gdzie śnią w półuśpieniu

Z mieczami na kolanach, zsunąwszy przyłbice,

Jej samotne, wielkie tajemnice.

William Butler Yeats

tłum. Ludmiła Marjańska

ilustracja: Arthur Brahinskiy "godness of fire"

" Poeta życzy ukochanej, żeby zaznała spokoju " "He Bids His Beloved Be at Peace" William Butler Yeats

I hear the Shadowy Horses, their long manes a-shake,

Their hoofs heavy with tumult, their eyes glimmering white;

The North unfolds above them clinging, creeping night,

The East her hidden joy before the morning break,

The West weeps in pale dew and sighs passing away,

The South is pouring down roses of crimson fire:

O vanity of Sleep, Hope, Dream, endless Desire,

The Horses of Disaster plunge in the heavy clay:

Beloved, let your eyes half close, and your heart beat

Over my heart, and your hair fall over my breast,

Drowning love's lonely hour in deep twilight of rest,

And hiding their tossing manes and their tumultuous feet.

*

Słyszę konie z Krainy Cieni, rozwiane ich długie grzywy,

Kopyta ciężkie wzburzeniem, oczy łyskają biało,

Północ nad nimi rozciąga noc lepką, pełznącą pomału,

Wschód swoją radość ukrytą w przedświcie lękliwym,

Zachód przejrzystą rosą płacze i wzdycha, nim minie,

Południe płonącymi różami jak ogień zieje.

O, marnością jest sen, bezkresne pragnienie, nadzieje,

Konie klęski je zdepcą, pogrążą w ciężkiej glinie;

Przymknij oczy, kochana, niech twoje serce bije

Tuż przy moim, a włosy rozsyp na moich ramionach,

Niech zatopią godzinę miłości jak gęsta zmierzchu zasłona,

Która rozwiane grzywy i tętniące kopyta skryje.

William Butler Yeats

tłum. Ludmiła Marjańska

"O mądrości, co przychodzi z czasem" "The Coming of Wisdom with Time" William Butler Yeats

Korzeń jest jeden, choć liści tysiące.

Przez cały zakłamany młodości dzień

Kąpałem swoje kwiaty, swoje liście w słońcu,

Teraz się mogę w prawdy usunąć cień

*

Though leaves are many, the root is one;

Through all the lying days of my youth

I swayed my leaves and flowers in the sun;

Now I may wither into the truth.

William Butler Yeats

tłum. Ewa Życieńska

ilustracja Leonid Afremov "Oriental bouquet"
http://leonidafremov.deviantart.com/gallery/?offset=24

"Biesiadna pieśń - Drinking song" William Butler Yeats

Biesiadna pieśń

Usta napełnia wino,
Oczy przepełnia miłość -
Nic więcej wiedzieć nie trzeba,
Potem starość i droga do piekła lub nieba.
Zanurzam usta w kielichu,
Patrzę na ciebie i wzdycham

Drinking Song

Wine comes in at the mouth
And love comes in at the eye;
That's all we shall know for truth
Before we grow old and die.
I lift the glass to my mouth,
I look at you, and I sigh.


WILLIAM BUTLER YEATS
tłumaczenie: Janusz Uhma



ilustracja: "Droga do nieba" Emil Skowron
http://www.digart.pl/