"Jestem zmęczony" Jonasz Kofta

Czuję, usycha we mnie wiara

Instynkt ludzkości nieomylny

Tyle słów niepotrzebnych naraz

Złości i trwogi zgiełk bezsilny

Chcę uciec, wiem to brzmi naiwnie

Chcę uciec choćby na pustynię

- Jesteś zmęczony?

Tak

To minie

Czy ktoś zatrzyma młyny słowa

Nim w proch ostatnią prawdę zmielą

Bełkot i zbrodnia, król, królowa

Władzą nad nami się podzielą

Pogodzi nas niepogodzonych

Słońce gdy pierwszy raz nie wzejdzie

- Jesteś zmęczony?

Tak

To przejdzie

Czasu już nie ma, nie ma na nic

Myśl ginie ogłuszona gwarem

Głupota tuczy się słowami

Wystarczy: mane, tekel, fares

Czy świat jest łodzią dla szalonych

Rozbitków, co ratunkiem gardzą

- Jesteś zmęczony?

Tak

Bardzo

Jonasz Kofta

ilustracja: Rembrandt van Rijn "Uczta Baltazara"
http://www.annusewicz.pl/kopie/homeframe.html

"Song o ciszy" Jonasz Kofta

Wy mnie słuchacie, a ja

Śpiewam tekst z muzyką

Taka konwencja, taki moment

Więc tak jest

Zaufaliśmy obyczajom i nawykom

Już nie pytamy

Czy w tym wszystkim jakiś sens

A ja zaśpiewać dzisiaj chcę w obronie ciszy

Choć wiem, nie pora, nie miejsce i nie czas

Bo gdy się milczy, milczy, milczy

To apetyt rośnie wilczy

Na poezję

Co być może drzemie w nas

Przecież już dosyć mamy

Huku i jazgotu

Ale gdy cicho, to źle

I głupio nam

Jakby się zepsuł życia niezawodny motor

Coś nie w porządku

Jakbyś był już nie ten sam

Cisza zagłusza, sam już nie wiesz, jaki jesteś

Więc szybko włączasz wszystko, co pod ręką masz

A gdy się milczy, milczy, milczy

To apetyt rośnie wilczy

Na poezję

Co być może drzemie w nas

Gdy kiedyś łomot nagle umrze w dyskotekach

Do siebie nam dalej będzie niż do gwiazd

Zanim coś powiesz tak jak człowiek do człowieka

Cisza zgruchocze i wykrwawi wszystkich nas

Dlatego uczmy się ciszy i milczenia

To siostry myśli, świadomości przednia straż

Bo gdy się milczy, milczy, milczy....

Jonasz Kofta